Reprezentacja nie musi być wystawna

Pojęcie ‘reprezentacja’ użyte przez ustawodawcę w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy CIT oznacza działania, które polegają na oficjalnych i handlowych kontaktach z klientami, zwłaszcza związane z przyjmowaniem delegacji, kontrahentów, uczestnictwem w przyjęciach z udziałem tych podmiotów. Tak definiowana reprezentacja nie musi posiadać cech wystawności, okazałości, aby móc ją zakwalifikować do kosztu wyłączonego z kosztów uzyskania przychodu na mocy art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy CIT.

Ustawodawca nie zdefiniował w ustawie CIT pojęcia reprezentacja, co budzi poważne wątpliwości podatników, czy wydatki na utrzymywanie dobrych relacji z klientami, mogą zostać przez nich zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów. Z tego powodu, definiowania pojęcia ‘reprezentacja’ podejmują się sądy administracyjne. WSA w Warszawie, w wyroku z dn. 26.04.2011r., sygn. III SA/Wa 2442/10 uznał, że ‘reprezentacja’, to wszelkie działania związane z tworzeniem wizerunku przedsiębiorcy, utrzymywaniem dobrych relacji z kontrahentami. Wydatki te nie są bezpośrednio związane i konieczne dla osiągnięcia przychodu lub zabezpieczenia jego źródła, ale niewątpliwie sprzyjają tym celom. Przy czym nie jest konieczne, aby tego typu działania podejmowane przez przedsiębiorców, nosiły znamiona wystawności, okazałości, zamożności itp. Dobry wizerunek podatnika może być bowiem kreowany także przez czynności, które nie są związane z chęcią wykazania jego zamożności, ale czasem wręcz przeciwnie- niekiedy okazanie cech typu oszczędność czy zapobiegliwość buduje pozytywny wizerunek i stanowi reprezentację. Zatem aby zakwalifikować wydatek do kosztów reprezentacji, wyłączonych przez ustawodawcę z kosztów uzyskania przychodu, nie jest konieczne przypisanie mu cech wystawności, okazałości itp.